น้ำใจสาวไทยบนรถไฟฟ้า BTS

วันนี้จะขอกล่าวถึง เรื่องน้ำใจของคนไทยบนรถไฟฟ้า BTS ซะหน่อย

วันนั้นหลังจากเลิกงาน ทุกวันผมจะต้องมาขึ้นรถไฟฟ้า BTS เป็นประจำที่สถานีหมอชิต ด้วยการที่ผมขึ้นที่ต้นสถานีทำให้ได้มีโอกาสนั่งได้ (ปกติ แทบไม่ได้นั่ง) พอรถไฟฟ้ามาถึงที่สถานีอารีย์ มีป้าแก่ๆคนหนึ่งเดินเข้ามา ผมได้ลุกให้ป้าเค้านั่ง โดยบริเวณตู้ที่ผมอยู่นั้น คนนั่งมีแต่ผู้หญิง บ้างก็นั่งเล่นมือถือ บ้างก็คุยกับเพื่อน หรือไม่ก็นั่งหลับตา และที่สถานีอนุสาวรีย์ ได้มีผู้หญิงท้องแก่คนหนึ่งเดินขึ้นมา หน้าตาของเธอดูอิดโรยและมีเหงื่อออกเล็กน้อย ได้มองหาที่นั่ง ผมคิดว่า ซักพักก็น่าจะมีใครสักคนลุกให้คนท้องคนนั้นนั่ง…แต่ปรากฏว่า ไม่มีใครลุกให้นั่งเลย ทั้งๆที่คนที่นั่งอยู่ทั้งหลายเป็น สาวๆวัยรุ่นหรือไม่ก็วัยทำงาน กว่าที่ผู้หญิงท้องคนนั้นจะได้นั่งต้องรอจนถึงสถานีสยามที่พวกสาวๆพวกนั้นออกไป เธอจึงรีบไปจับจองหาที่นั่งทันทีพร้อมกับใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อของตนเองด้วย

ที่ผมเล่ามานี้ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ แค่คิดว่า ผู้หญิงสมัยนี้ถึงได้ใจร้ายกันขนาดนี้ หรือว่า คิดว่า มีผู้ชายลุกให้นั่งจนชิน ตัวเองเป็นผู้หญิงไม่จำเป็นต้องลุกหรือยังไง ที่จริงการแสดงความเป็นสุภาพบุรุษหรือมีน้ำใจของผู้ชายต่อผู้หญิงมันก็เพราะว่า ผู้หญิงเป็นเหมือนคนที่อ่อนแอกว่ามากกว่า ในกรณีนี้เช่นกัน ผู้หญิงท้องก็เป็นคนที่อ่อนแอกว่าผู้หญิงปกติธรรมดาไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมถึงทำเป็นไม่รับรู้อะไรกันแบบนี้? เมื่อวานก็เหมือนกันมีป้าแก่ๆคนหนึ่งเข้ามาในรถไฟฟ้า แต่ไม่มีใครลุกให้นั่งเลย พวกผู้หญิงทั้งนั้นที่นั่งอยู่ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้